Toen wij oom Gerrit ten grave droegen 1

Toen wij Oom Gerrit begroeven  
stroomde het zand omlaag in de zand-
loper op de stationstoren, was 

de erwtensoep f 3,50 geprijsd, en 
hadden ze de glazen verkleind tot 
de grootte van vingerhoeden 

Het sneeuwde bezwaarlijk, of 
het sneeuwde niet, was het november
of december toen wij Oom Gerrit

ten grave droegen, de machinefabriek 
klopte hard boven de stad, treinen 
renden als hermelijnen de winter in 

Iemand zei dat wij geboren worden 
wanneer wij sterven en dat wij dood-
gaan bij onze geboorte. Een diepe

denker moet dat geweest zijn, zeiden 
wij boven onze erwtensoep − klinkklaar  
zout, en het zand stroomde 

omlaag, zoals ook wij, onze trein 
in, die metalen trechter, en wij  
werden uitgebraakt op dat perron