Toen wij oom Gerrit ten grave droegen 1
Toen wij Oom Gerrit begroeven
stroomde het zand omlaag in de zand-
loper op de stationstoren, was
de erwtensoep f 3,50 geprijsd, en
hadden ze de glazen verkleind tot
de grootte van vingerhoeden
Het sneeuwde bezwaarlijk, of
het sneeuwde niet, was het november
of december toen wij Oom Gerrit
ten grave droegen, de machinefabriek
klopte hard boven de stad, treinen
renden als hermelijnen de winter in
Iemand zei dat wij geboren worden
wanneer wij sterven en dat wij dood-
gaan bij onze geboorte. Een diepe
denker moet dat geweest zijn, zeiden
wij boven onze erwtensoep − klinkklaar
zout, en het zand stroomde
omlaag, zoals ook wij, onze trein
in, die metalen trechter, en wij
werden uitgebraakt op dat perron